WRZESIEŃ  -  GRUDZIEŃ  2003 r.



  -  HISTORIA
      -  Szczyt w Akabie
 - wrzesień-grudzień 2003 r.
      -  grudzień 2003 - Plan Szarona


Szesnasty Knesset (2003-2006)
Plan pokojowy nazwany `mapa drogowa`
Mur bezpieczeństwa
Porozumienia genewskie























Trzy izraelskie F-15 w locie nad
hitlerowskim obozem Auschwitz-Birkenau
- 4 września 2003 r.
(źródło: PAP)






































































Tel Awiw - 9 wrzesnia 2003 r.
(źródło: PAP)



Ahmed Korei razem z Jaserem Arafatem
(źródło: Haaretz)




















Obłęd zamieszek palestyńskich
na Zachodnim Brzegu Jordanu
- wysyłanie dzieci przeciwko czołgom
(źródło: AP)






Bojówka Al-Aksa w Dżeninie
(źródło: Haaretz)








































































































































































Bariera bezpieczeństwa
(źródło: IDF)
























rozmiar: 41 384 bajtów
Liczba żydowskich osadników po 1980 r.
(źródło: Interior Ministry & CBS)



Hajfa - 4 października 2003 r.
(źródło: IDF)





















Bojówki Al-Fatah w południowym Libanie
(przy granicy z Izraelem)
(źródło: AP)




Palestyński premier Ahmed Korei
(źródło: Haaretz)




















































































Izraelskie pociski rakietowe "Harpoon"
(źródło: IDF)
































Podczas operacji w Rafah
(źródło: PAP)



Zniszczony w Strefie Gazy amerykański samochód na dyplomatycznych
tablicach rejestracyjnych
(źródło: Haaretz)









Palestyńscy terroryści podczas starć
w Rafah
(źródło: Haaretz)



























Izraelscy żołnierze w szoku po zasadzce koło Ofra
(źródło: Haaretz)



































































Palestyńskie 13-piętrowe budynki
mieszkalne, które górowały nad
żydowskim osiedlem Netzarim
(źródło: Haaretz)






Południowy Liban po izraelskim ostrzale artyleryjskim
(źródło: Haaretz)























































Podczas operacji w Nablusie
(źródło: AP)



















































































Po zatwierdzeniu palestyńskiego rządu Ahmeda Korei
(źródło: Haaretz)


























Po zamachu w Istambule - Turcja
(źródło: Haaretz)



Izraelski F-16 "Sufa"
- jeszcze w Texasie, USA
(źródło: IDF)











































































"Mur bezpieczeństwa"
(źródło: Haaretz)


















"Mur bezpieczeństwa" w Samarii
(źródło: PAP)






"Mur bezpieczeństwa"
(źródło: AP)



























































Izraelscy saperzy w Galilei
(źródło: PAP)



Podczas akcji w Dzeninie
(źródło: AP)

































































Podczas działań w Samarii
(źródło: IDF)
















Izraelscy żołnierze w nocnej akcji
(źródło: IDF)













































Widok na budowany mur bezpieczeństwa
(źródło: gov.il)



Podczas akcji w Nablusie
(źródło: IDF)


1 września 2003 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych oświadczyło, że jeśli przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat doprowadzi do upadku palestyńskiego rządu Mahmouda Abbasa, wówczas Izrael nie będzie prowadził żadnych rozmów z nowym palestyńskim rządem. Arafat prowadzi działania wyraźnie zmierzające do obalenia Abbasa.

1 września 2003 r. izraelski helikopter szturmowy "Apache" zniszczył rakietą arabski samochód przewożący palestyńskich terrorystów z Hamasu w Gazie. Zginęło 2 Palestyńczyków, a 21 osób zostało rannych. Nad Gazą przeleciały dwa izraelskie myśliwce bombardujące F-16.

2 września 2003 r. minister obrony Szaul Mofaz opowiedział się za wydaleniem przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata, nawet przed końcem tego roku.
    2 września 2003 r. szyiccy terroryści z Hezbollahu ostrzelali izraelskie posterunki graniczne w rejonie Farm Sabaa.

2 września 2003 r. izraelskie siły powietrzne zbombardowały pozycje Hezbollahu w południowym Libanie.

3 września 2003 r. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat oświadczył, że międzynarodowy plan pokojowy "Mapa drogowa" jest "martwy" z powodu izraelskiej agresji na ziemiach palestyńskich. Arafat oskarżył Stany Zjednoczone, że uczyniły zbyt mało by uratować plan pokojowy. Obecnie nie ma wielkich szans, by palestyńskie ugrupowania zbrojne ponownie ogłosiły zawieszenie broni z Izraelem.

4 września 2003 r. izraelskie władze wydały pozwolenie na pracę w Izraelu dla 18 tys. Palestyńczyków, w tym 11 tys. ze Strefy Gazy, 4 tys. z Betlejem w Judei i 3 tys. z pozostałych terenów Samarii i Judei.

4 września 2003 r. palestyńscy terroryści z ugrupowania Brygady Męczenników Al-Aksa, ostrzelali punkt kontrolny armii izraelskiej pod Dżeninem w Samarii, zabijając jednego izraelskiego żołnierza.
    4 września 2003 r. palestyński premier Mahmoud Abbas wystąpił w palestyńskim parlamencie w Ramallah w Samarii z orędziem na temat pierwszych stu dni swojego urzędowania. Obarczył on Izrael odpowiedzialnością za obecny kryzys w procesie pokojowym i załamanie się rozejmu ogłoszonego przez palestyńskie ugrupowania zbrojne. Zapowiedział, że nie zamierza stosować represji wobec palestyńskich bojowników, lecz pragnie kontynuować dialog palestyńsko-palestyński. Podczas przemówienia Abbas potwierdził istnienie tematów spornych pomiędzy swoim rządem a przewodniczącym Autonomii Palestyńskiej Jaserem Arafatem.

4 września 2003 r. rzecznik Departamentu Stanu Stanów Zjednoczonych Richard Boucher obciążył Palestyńczyków odpowiedzialnością za impas bliskowschodniego procesu pokojowego i podkreślił, że nie ma żadnej alternatywy dla planu pokojowego "Mapa drogowa". Głównym problemem jest powstrzymanie przemocy i terroru, a palestyńskie władze muszą zdecydować się na zdecydowane kroki zmierzające do zapewnienia porządku i bezpieczeństwa na obszarze Autonomii Palestyńskiej, zapobiegając jednocześnie atakom przeciwko Izraelowi.

5 września 2003 r. izraelscy komandosi w pościgu za grupą uzbrojonych palestyńskich terrorystów wkroczyli do miasta Nablus w Samarii. Izraelscy żołnierze otoczyli budynek, w którym zabarykadowali się terroryści. W wymianie ognia zginął 1 Palestyńczyk i 1 izraelski żołnierz. Saperzy wysadzili budynek i aresztowano 3 palestyńskich terrorystów. Rannych zostało 4 izraelskich żołnierzy.

5 września 2003 r. rząd Libanu złożył w Radzie Bezpieczeństwa ONZ skargę na Izrael za przeprowadzenie ostatnich nalotów na pozycję szyickiego ugrupowania Hezbollah w okolicach miasta Sur (Liban).

6 września 2003 r. palestyński premier Mahmoud Abbas podał się do dymisji. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat przyjął dymisję Abbasa.
    6 września 2003 r. izraelski helikopter szturmowy "Apache" ostrzelał rakietami centrum Gazy. Trafiony został budynek, w którym lekkie obrażenia odniósł duchowy przywódca Hamasu, Szejk Ahmed Jassin. Rannych zostało także 15 Palestyńczyków.
    6 września 2003 r. przedstawiciel Hamasu zagroziła zabiciem izraelskiego premiera Ariela Szarona, jako odwet za izraelskie bombardowanie miasta Gazy, w którym ranny został Szejk Ahmed Jassin.

6 września 2003 r. ministrowie spraw zagranicznych obecnych i przyszłych państw członkowskich Unii Europejskiej oświadczyli, że są jednomyślni iż polityczne ramię Hamasu razem ze skrzydłem zbojnym powinno być wpisane na europejską listę organizacji terrorystycznych. Wpisanie na listę ramienia politycznego pociągnie za sobą zamrożenie kont Hamasu w bankach na terytorium Unii Europejskiej.

7 września 2003 r. palestyńscy terroryści wystrzelili ze Strefy Gazy 5 rakiet Qassam, które spadły na Negew.
    7 września 2003 r. minister spraw zagranicznych Silwan Szalom oświadczył, że po wczorajszej rezygnacji palestyńskiego premiera Mahmouda Abbasa należy wydalić przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata.
    7 września 2003 r. przedstawiciel rządu Ariela Szarona powiedział, że Izrael rozważa całkowite unicestwienie palestyńskiej organizacji terrorystycznej Hamas.

7 września 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerzy żydowskie osiedla Kfar Darom, Neve Dekalim i Atzmona w Strefie Gazy.
    7 września 2003 r. Komitet Centralny organizacji al-Fatah zarekomendował przewodniczącego palestyńskiego parlamentu Ahmeda Korei na urząd palestyńskiego premiera.

7 września 2003 r. sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych Colin Powell powiedział, że ktokolwiek zostanie palestyńskim premierem, musi mieć kontrolę nad palestyńskimi siłami bezpieczeństwa i polityczne poparcie w zwalczaniu ugrupowań terrorystycznych w Autonomii Palestyńskiej.

8 września 2003 r. palestyński terrorysta z Hamasu przebrany w mundur izraelskiego żołnierza ostrzelał przejście graniczne Erez w Strefie Gazy. Żołnierze izraelskiej straży granicznej zastrzelili napastnika. Ostrzelano z moździerza żydowskie osiedle Netzarim w Strefie Gazy.
    8 września 2003 r. izraelski helikopter szturmowy "Apache" ostrzelał budynki Hamasu w obozie uchodźców Jabalaya, na północy Strefy Gazy. Rannych zostało 11 Palestyńczyków.
    8 września 2003 r. wojskowe buldożery wyburzyły arabski dom w Tulkarem, w Samarii. Dam należał do palestyńskiego terrorysty z Hamasu.

    8 września 2003 r. nominowany na urząd palestyńskiego premiera Ahmed Korei zwrócił się do Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych o udzielenie gwarancji wspierania go w wysiłkach na rzecz procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie. Korei oświadczył, że uzyskanie takich zapewnień jest warunkiem przyjęcia przez niego urzędu premiera Autonomii Palestyńskiej.
    8 września 2003 r. przedstawiciele Hamasu i Islamskiego Dżihadu zadeklarowali gotowość poparcia nowego palestyńskiego rządu tworzonego przez premiera Ahmeda Korei. Jednak jako warunek swojego poparcia wysunięto żądanie potwierdzenia przez Korei prawa Palestyńczyków do walki z Izraelem.

8 września 2003 r. administracja prezydenta Stanów Zjednoczonych George'a W. Busha zaapelowała do premiera Ariela Szarona, aby nie wydalał przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata, albowiem taki krok przyczyniłby się do wzrostu napięcia w konflikcie bliskowschodnim.

9 września 2003 r. minister finansów Benjamin Netanyahu przedstawił projekt budżetu państwa na 2004 r. Projekt przewidywał ograniczenie wydatków budżetowych o 2 mld USD, w tym w resorcie obronnym o 800 mln USD. Reforma wydatków zakładała wprowadzenie nowych podatków dla osób przechodzących na emeryturę pięć lat przed terminem ustawowym (65 lat mężczyźni i 60 lat kobiety).
    9 września 2003 r. Centralne Biuro Statystyczne poinformowało, że wprowadzenie programu oszczędnościowego dotknęło w 2003 r. liczne grupy społeczeństwa. W ciągu pierwszego kwartału 2003 r. zarobki obniżyły się średnio o 6,4% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. Liczba bezrobotnych zbliżyła się do 300 tys. i stanowiła 11% ludności aktywnej zawodowo.
    9 września 2003 r. palestyński terrorysta-samobójca z Hamasu wysadził się w kawiarni "Hillel" w Jerozolimie. Zginęło 7 Izraelczyków, a 40 osób zostało rannych.
    9 września 2003 r. palestyński terrorysta-samobójca z Hamasu wysadził się na przystanku autobusowym przy izraelskiej bazie wojskowej Tsifrim w pobliżu Tel Awiwu. Zginęło 6 Izraelczyków, a 30 osób zostało rannych.

9 września 2003 r. palestyńscy terroryści z Hamasu zdetonowali ładunek wybuchowy w pobliżu przejścia granicznego na północy Strefy Gazy. Nikt nie odniósł obrażeń.
    9 września 2003 r. izraelski oddział wkroczył do arabskiej części Hebronu w Judei. Izraelscy żołnierze otoczyli budynek, w którym zabarykadowali się poszukiwani palestyńscy terroryści. Po wymianie ognia saperzy wysadzili budynek. Zginęło 3 Palestyńczyków, w tym lokalny dowódca Hamasu. Rannych zostały 3 osoby.
    9 września 2003 r. nominowany na palestyńskiego premiera Ahmed Korei zaapelował do Izraela o wstrzymanie wszystkich operacji wojskowych wymierzonych przeciwko dowódcom palestyńskich ugrupowań zbrojnych. Korei powiedział, że zniesienie blokad drogowych i zwolnienie palestyńskich więźniów umożliwiłoby wznowienie procesu pokojowego, w którym powinien uczestniczyć uwolniony przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat.

9 września 2003 r. podczas oficjalnej wizyty premiera Ariela Szarona w Indiach doszło do masowych demonstracji antyizraelskich. Do demonstracji nawoływały partie lewicowe i stowarzyszenia muzułmańskie.

10 września 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerza żydowskie osiedle Atzmona w Strefie Gazy.
    10 września 2000 r. izraelski myśliwiec bombardujący F-16 zniszczył rakietą arabski dom w centrum Gazy. Dom należał do palestyńskiego terrorysty z Hamasu. Zginęło 3 Palestyńczyków, a 20 osób zostało rannych.
    10 września 2003 r. przewodniczący palestyńskiego parlamentu Ahmed Korei przyjął nominację na premiera rządu Autonomii Palestyńskiej. Korei zapowiedział, że sformuje tzw. "rząd bezpieczeństwa", który będzie liczyć 6-8 członków.

10 września 2003 r. premier Włoch Silvio Berlusconi, który przewodniczył Unii Europejskiej oświadczył, że Unia jest gotowa zainwestować w ciągu pięciu lat 5 mld. USD w odbudowę infrastruktury w Autonomii Palestyńskiej.

11 września 2003 r. rząd Ariela Szarona wezwał Palestyńczyków do usunięcia przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata.

11 września 2003 r. izraelski oddział wkroczył do miasta Ramallah w Samarii. Izraelscy żołnierze wkroczyli do kompleksu palestyńskich budynków rządowych Mukata i zajęli budynek palestyńskiego Ministerstwa Kultury.
    11 września 2003 r. kilka tysięcy Palestyńczyków zebrało się przed siedzibą przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata w Ramallah w Samarii. Demonstrujący stanowili żywą tarczę chroniącą Arafatka przed aresztowaniem i wydaleniem z Izraela.
    11 września 2003 r. doszło do demonstracji i starć w pobliżu obozu uchodźców Balata w Nablusie, w Samarii. Zginęło 2 Palestyńczyków.

12 września 2003 r. tłum Palestyńczyków zaatakował kamieniami modlących się Żydów pod Zachodnim Murem w Jerozolimie. Podczas starć izraelscy policjanci wkroczyli na Wzgórze Świątynne. Użyto gazu łzawiącego i granatów ogłuszających.
    12 września 2003 r. minister obrony Szaul Mofaz oświadczył, że los przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata "jest w rękach nowego premiera Autonomii Palestyńskiej i zależy od tego, czy będzie on zwalczał terroryzm".
    12 września 2003 r. rząd Ariela Szarona odrzucił międzynarodowe głosy potępienia decyzji "usunięcia" przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafatka. Szaron powiedział, że świat nie ma prawa osądzać narodu, wciąż stojącego w obliczu samobójczych zamachów terrorystycznych.

12 września 2003 r. izraelski oddział wkroczył do obozu uchodźców Balata w Nablusie, w Samarii. W starciach zginął 1 Palestyńczyk.

13 września 2003 r. izraelski oddział wkroczył do arabskiej wioski Azzariyeh w pobliżu Betlejem, w Judei. Izraelscy żołnierze wykryli trzy pasy z 20-kg materiałów wybuchowych, które były gotowe do użycia przez terrorystów-samobójców.
    13 września 2003 r. kilkuset Palestyńczyków zgromadziło się przed siedzibą przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata w Ramallah, w Samarii. Demonstrujący stanowili żywą tarczę chroniącą Arafatka przed aresztowaniem i wydaleniem z Izraela. Przy tej okazji Jaser Arafat oświadczył, że izraelskie groźby wobec niego mają na celu likwidację Autonomii Palestyńskiej.

14 września 2003 r. wicepremier Ehud Olmert przyznał, że Izrael rozważa ewentualność zabicia przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata jako jedną z możliwości jego "usunięcia".

14 września 2003 r. tłum Palestyńczyków zaatakował kamieniami wojskowy punkt kontrolny izraelskiej armii w pobliżu żydowskiego osiedla Netzarim, w centralnej części Strefy Gazy. Izraelscy żołnierze odpowiedzieli ogniem, raniąc 8 Palestyńczyków.
    14 września 2003 r. doszło do starć w rejonie lotniska Atarot, w pobliżu Ramallah w Samarii. Zginął 1 Palestyńczyk, a 2 osoby zostały ranne.

14 września 2003 r. sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych Colin Powell przestrzegł Izrael przed skazywaniem przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata na banicję. Jednocześnie Powell potwierdził, że Stany Zjednoczone nie zamierzają współpracować z Arafatek, gdyż utracił on wszelką wiarygodność. Zdaniem Powella, nowy palestyński premier powinien dysponować władzą umożliwiającą skuteczną walkę z terrorem, gdyż jest to jedyna droga prowadząca do wznowienia procesu pokojowego.

15 września 2003 r. państwa arabskie Ligi Arabskiej wezwały Radę Bezpieczeństwa ONZ do uchwalenia rezolucji uznającej za bezprawie decyzję Izraela w sprawie wydalenia przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata. Rezolucję przedłożyły Sudan i Syria.
    15 września 2003 r. ambasador Izraela w ONZ Dan Gillerman oskarżył Radę Bezpieczeństwa ONZ o hipokryzję za sam fakt rozważania możliwości przyjęcia rezolucji wzywającej Izrael do powstrzymania się od wydalenia przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata. Gillerman powiedział, że Rada Bezpieczeństwa woli mówić na temat wydalenia Arafata zamiast potępić popierane przez Arafata zamachy terrorystyczne, w których giną Izraelczycy.
    15 września 2003 r. koordynator ONZ do spraw Bliskiego Wschodu Terje Roede Larsen, otwierając publiczne posiedzenie Rady Bezpieczeństwa ONZ na temat sytuacji na Bliskim Wschodzie, powiedział, że międzynarodowy plan pokojowy "Mapa drogowa" został zablokowany w wyniku wybuchu nowej fali przemocy.
    15 września 2003 r. brytyjski minister spraw zagranicznych oświadczył, że izraelskie groźby wydalenia bądź zabicia przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata są "nie do zaakceptowania".

16 września 2003 r. palestyńscy terroryści obezwładnili w nocy i rozbroili izraelskiego żołnierza patrolującego arabską wioskę al-Khalil, w pobliżu Hebronu w Judei.
    16 września 2003 r. izraelscy komandosi wkroczyli do arabskiej wioski Dura w Samarii. Izraelscy żołnierze otoczyli budynek, w którym zabarykadowali się poszukiwani palestyńscy terroryści z Hamasu. W wymianie ognia zginął 1 Palestyńczyk. Po kilku godzinach Palestyńczycy poddali się. Aresztowano 8 Palestyńczyków.

16 września 2003 r. rząd prezydenta Stanów Zjednoczonych George'a W. Busha poinformował, że Stany Zjednoczone mogą zmniejszyć gwarancje kredytowe dla Izraela jako formę nacisku w celu powstrzymania żydowskiego osadnictwa na terenach Autonomii Palestyńskiej. Wstrzymane gwarancje opiewałyby na 9 mld USD, których Izrael potrzebował na realizację reform gospodarczych, aby przezwyciężyć recesję i kryzys finansów.

17 września 2003 r. palestyński terrorysta z Brygad Męczenników Al-Aksa ostrzelał patrol izraelskiej straży granicznej w pobliżu Nablusu, w Samarii. W wymianie ognia zginął napastnik.

17 września 2003 r. Stany Zjednoczone zawetowały w Radzie Bezpieczeństwa ONZ Rezolucję złożoną przez państwa arabskie, która uznawała za bezprawną decyzję Izraela o usunięciu przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata. Stany Zjednoczone oświadczyły, że w projekcie Rezolucji nie było żadnej wzmianki o odpowiedzialności Palestyńczyków za zamachy terrorystyczne przeciwko Izraelczykom. Za przyjęciem Rezolucji głosowało 11 państw (między innymi Chiny, Francja i Rosja), od głosu wstrzymały się 3 państwa (Bułgaria, Niemcy i Wielka Brytania), przeciwko głosowały jedynie Stany Zjednoczone.

18 września 2003 r. izraelska kolumna pancerna wjechała nad ranem do obozu uchodźców Nusserat w Strefie Gazy. Izraelscy żołnierze otoczyli dom lokalnego dowódcy Hamasu. W starciach zginęło 2 Palestyńczyków, w tym lokalny dowódca Hamasu. Rannych zostało 10 Palestyńczyków. Rannych zostało też 3 izraelskich żołnierzy.
    18 września 2003 r. izraelska kolumna pancerna wjechała nad ranem do miasta Dżenin w Samarii. W mieście wprowadzono godzinę policyjną i przeszukano liczne domy. Aresztowano 20 Palestyńczyków.
    18 września 2003 r. palestyńskie siły bezpieczeństwa aresztowały w Gazie 7 palestyńskich terrorystów z Hamasu, których oskarżono o porwanie oficera palestyńskiej policji. W odwecie bojówki Hamasu otoczyły posterunek palestyńskiej policji w Gazie, w którym przetrzymywano aresztowanych terrorystów. W wymianie ognia zostało rannych 15 Palestyńczyków. Po negocjacjach ustalono, że Hamas uwolni porwanego oficera, a policja uwolni aresztowanych terrorystów.
    18 września 2003 r. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat zagroził samobójstwem, jeśli Izrael podejmie próbę usunięcia go z Ramallah w Samarii.

18 września 2003 r. prezydent Stanów Zjednoczonych George W. Bush powiedział Palestyńczykom, że jeśli pragną pokoju, musza mieć przywódcę, który walczy z terrorem. Dotychczasowy przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat nie sprawdził się jako palestyński przywódca. Prezydent Bush oskarżył Arafata o "wymuszenie dymisji palestyńskiego premiera, który dążył do pokoju".
    18 września 2003 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych zażądało, by Izrael natychmiast zrezygnował z prób usunięcia przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata. Rezolucję poparło 133 państw, przeciwko głosowały 4 państwa, a 15 państw wstrzymało się od głosu.
    18 września 2003 r. brytyjska gazeta "Guardian" ujawniła, że Arabia Saudyjska rozważa możliwość wejścia do elitarnego światowego klubu mocarstw atomowych. Chodzi o ewentualne rozmieszczenie pakistańskiej broni atomowej na terytorium Arabii Saudyjskiej.

19 września 2003 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych oświadczyło, że Rezolucja przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ nie ma żadnego znaczenia. Ma ona charakter czysto deklaratywny i dowodzi tylko tego, że Palestyńczycy tradycyjnie mają duże poparcie w ONZ.

19 września 2003 r. izraelscy żołnierze prowadzili przeszukiwania domów w Dżeninie w Samarii. Aresztowano 10 Palestyńczyków.
    19 września 2003 r. nominowany na palestyńskiego premiera Ahmed Korei spotkał się w Ramallah w Samarii z przewodniczącym Autonomii Palestyńskiej Jaserem Arafatem. Rozmowy dotyczyły składu przyszłego rządu palestyńskiego, w skład którego mieli wejść przedstawiciele wszystkich palestyńskich frakcji (w tym z Hamasu).

20 września 2003 r. izraelscy żołnierze prowadzili przeszukiwania domów w Dżeninie w Samarii. W starciach rannych zostało 5 palestyńskich terrorystów i 4 izraelskich żołnierzy. Wojskowe buldożery wyburzyły arabski dom należący do palestyńskiego terrorysty-samobójcy.

20 września 2003 r. sekretarz skarbu Stanów Zjednoczonych John Snow powiedział podczas szczytu państw G-7 w Dunaju, że Stany Zjednoczone utrzymają pomoc finansową udzielaną regularnie dla Autonomii Palestyńskiej. Ma to wspomóc realizację międzynarodowego planu pokojowego "Mapa drogowa".

21 września 2003 r. nominowany na palestyńskiego premiera Ahmed Korei spotkał się w Gazie z przywódcami trzynastu palestyńskich frakcji zbrojnych działających w Strefie Gazy. Korei przekonywał ich do poparcia nowego palestyńskiego rządu.

22 września 2003 r. izraelski oddział wkroczył do arabskiej części Hebronu w Judei. Izraelscy żołnierze otoczyli budynek, w którym ukrywał się poszukiwany palestyński terrorysta. W wymianie ognia zginął lokalny dowódca Hamasu. Wojskowe buldożery wyburzyły arabski dom należący do zabitego terrorysty.
    22 września 2003 r. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat zaapelował do Kwartetu (Stany Zjednoczone, Unia Europejska, ONZ i Rosja) o podjęcie natychmiastowych działań w obronie międzynarodowego planu pokojowego "Mapa drogowa". Arafat zaproponował natychmiastowe ogłoszenie zawieszenia broni w zamian za wyrażenie przez Izrael zgody na wprowadzenie do Autonomii Palestyńskiej międzynarodowych sił pokojowych ONZ.

23 września 2003 r. palestyński terrorysta usiłował wedrzeć się do żydowskiego osiedla Dugit w Strefie Gazy. Żołnierze ochrony zastrzelili napastnika. Ostrzelano izraelskie posterunki graniczne w pobliżu Rafah, na granicy Strefy Gazy z Egiptem.

24 września 2003 r. rząd Ariela Szarona podjął decyzję o przeznaczeniu 560 mln USD na rozbudowę infrastruktury i rozwój edukacji w żydowskich osiedlach w Samarii, Judei i Strefie Gazy.

24 września 2003 r. izraelski oddział wkroczył nad ranem do Rafah na południu Strefy Gazy. W starciach zginął 1 Palestyńczyk, a 14 osób zostało rannych. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem.

24 września 2003 r. Trybunał Kasacyjny Belgii ogłosił zaprzestanie ścigania prezydenta Stanów Zjednoczonych George'a Busha, sekretarza stanu Stanów Zjednoczonych Colina Powella i premiera Izraela Ariela Szarona pod zarzutem "zbrodni przeciwko ludzkości".

25 września 2003 r. Izraelskie Siły Obronne wprowadziły całkowitą blokadę Autonomii Palestyńskiej na czas żydowskich świąt Rosz Haszana.
    25 września 2003 r. izraelska kolumna pancerna wjechała do obozu uchodźców Al-Burejdz w Strefie Gazy. W starciach zginęło 3 Palestyńczyków, a 15 osób zostało rannych. Zginął także 1 izraelski żołnierz. Wykryto skład broni należący do Islamskiego Dżihadu. Aresztowano 8 Palestyńczyków. Wojskowe buldożery wyburzyły arabski dom należący do palestyńskiego terrorysty.
    25 września 2003 r. izraelski oddział wkroczył do arabskiej części Hebronu w Judei. Izraelscy żołnierze otoczyli budynek, w którym zabarykadował się poszukiwany palestyński terrorysta. W wymianie ognia zginęło 2 palestyńskich terrorystów z Islamskiego Dżihadu. Rannych zostało także 3 izraelskich żołnierzy. Aresztowano 1 Palestyńczyka.

26 września 2003 r. premier Ariel Szaron oświadczył, że jest zdecydowany "usunąć" przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata, nawet gdyby oznaczało to "wyrządzenie krzywdy" palestyńskiemu przywódcy.

26 września 2003 r. palestyński terrorysta wdarł się do żydowskiego osiedla Negahot, w pobliżu Hebronu w Judei. Terrorysta otworzył ogień do żydowskich osadników. Zginęło 2 Izraelczyków, a 2 osoby zostały ranne. Żołnierze ochrony zastrzelili napastnika.

26 września 2003 r. Kwartet (Stany Zjednoczone, Unia Europejska, ONZ i Rosja) zaapelował do Palestyńczyków o podjęcie wysiłku na rzecz powstrzymania przemocy i terroru. Równocześnie zaapelowano do Izraela o wstrzymanie żydowskiego osadnictwa na terytoriach Autonomii Palestyńskiej.

29 września 2003 r. około 50 tysięcy pracowników sektora publicznego rozpoczęło bezterminowy strajk protestując przeciwko rządowym planom redukcji zatrudnienia (zwolnienie 2 tys. ludzi).

Podczas września 2003 r. w starciach izraelsko-palestyńskich zginęło 33 Palestyńczyków i 22 Izraelczyków.

1 października 2003 r. Centralne Biuro Statystyczne poinformowało, że w Izraelu mieszka 6.700.000 ludzi (wzrost populacji o 1,8% w skali roku).
    1 października 2003 r. rząd Ariela Szarona zaaprobował plan budowy drugiego odcinka "muru bezpieczeństwa" oddzielajacego Autonomię Palestyńską od Izraela. Do tej pory wybudowano 150-km bariery granicznej. Dużo kontrowersji wzbudziły plany budowy "muru" wokół żydowskiego osiedla Ariel w Samarii i połączenia go wraz z drogą z terytorium Izraela. Po długich dyskusjach zdecydowano się na budowę ogrodzenia osiedla, jednak budowę odcinka łączącego pozostawiono na przyszłość. Na rekompensaty dla Palestyńczyków poszkodowanych przez budowę "muru bezpieczeństwa" przeznaczono 22 mln USD.

      Mur bezpieczeństwa

1 października 2003 r. izraelski oddział wspierany przez helikoptery szturmowe "Apache" wkroczył nad ranem do obozu uchodźców w Dżeninie, w Samarii. Izraelscy komandosi aresztowali dowódcę Islamskiego Dżihadu na Zachodni Brzeg Jordanu, Bassama Saadi.
    1 października 2003 r. dowódca Islamskiego Dżihadu w Strefie Gazy, Abdellah al-Szami potępił aresztowanie jednego z dowódców swojej organizacji. Al-Szami powiedział, że "wróg zapłaci wysoką cenę" i "aresztowanie nie osłabi oporu".

2 października 2003 r. izraelski oddział wkroczył nad ranem do obozu uchodźców Deir al-Balah w Strefie Gazy. Aresztowano 2 Palestyńczyków.
    2 października 2003 r. izraelski oddział wkroczył nad ranem do arabskiej wioski Tamun, w pobliżu Dżeninu w Samarii. Wojskowe buldożery wyburzyły arabski dom należący do palestyńskiego terrorysty.
    2 października 2003 r. Palestyńskie Centrum Badania Opinii Publicznej opublikowało wyniki sondażu przeprowadzonego w Autonomii Palestyńskiej. Okazało się, że ponad połowa Palestyńczyków popiera kontynuowanie palestyńskiego powstania Intifady i poparło samobójcze zamachy terrorystyczne. Ponad trzy czwarte Palestyńczyków poparło politykę przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata.

2 października 2003 r. Liga Arabska wezwała mocarstwa światowe do rozbrojenia Iranu, ale jednocześnie do wywarcia nacisku na rozbrojenie Izraela. Według ekspertów, Izrael dysponuje około 100-200 głowicami jądrowymi, znacznym arsenałem broni chemicznej oraz aktywnym programem zastosowania broni biologicznej.

3 października 2003 r. Izraelskie Siły Obronne przedstawiły raport dotyczący palestyńskiego powstania Intifada Al-Aksa. Od wybuchu powstania we wrześniu 2000 r. palestyńscy terroryści przeprowadzili ogółem 18.135 ataków na izraelskie cele, z czego 17.405 ataków przeprowadzono w Samarii, Judei i Strefie Gazy. Ogółem zginęło 852 Izraelczyków, z czego 143 Izraelczyków zginęło w Samarii, Judei i Strefie Gazy. W zamachach bombowych zginęło 401 ludzi, od ostarzału zginęło 54 ludzi. W tym okresie doszło do 2.199 przypadków ostrzelania żydowskich samochodów, w których zginęło 100 osób (z czego 89 w Samarii i Judei, oraz 11 w Strefie Gazy). W wybuchach podłożonych przy drogach minach i innych bomb (1.091 incydentów) zginęło 64 Izraelczyków (z czego 37 w Samarii i Judei, oraz 27 w Strefie Gazy). Saperzy zdołali rozbroić 657 podłożonych ładunków wybuchowych. Doszło do 739 przypadków ostrzelania żydowskich osiedli, w których zginęło 17 Izraelczyków. W Strefie Gazy doszło do 1.800 przypadków obrzucenia granatami izraelskich pozycji, a na żydowskie osiedla spadło ponad 3 tys. rakiet Qassam i pocisków moździerzowych.
    3 października 2003 r. izraelska gazeta "Haarec" poinformowała, że sto żydowskich osiedli wystąpiło do rządu Izraela z prośbą o utworzenie wokół swoich osiedli specjalnych "stref bezpieczeństwa". Izraelskie Siły Obronne utworzyły już trzy takie strefy, a zezwolenia wydano na utworzenie kolejnych siedemnastu stref. Przepisy bezpieczeństwa w takich strefach mówią, że każdy, kto bez upoważnienia wejdzie na ich teren może zostać zastrzelony bez uprzedzenia.

3 października 2003 r. Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych Kofi Annan wyraził głębokie zaniepokojenie decyzją izraelskiego rządu o kontynuacji budowy "muru bezpieczeństwa" oraz budowy 600 nowych domów w żydowskich osiedlach na Zachodnim Brzegu Jordanu.

4 października 2003 r. palestyńska terrorystka-samobójczyni z Islamskiego Dżihadu wysadziła się w restauracji "Maxim" w Hajfie. Zginęło 21 Izraelczyków, a 60 osób zostało rannych.

4 października 2003 r. grupa trzydziestu izraelskich aktywistów z ultralewicowej organizacji Gush Shalom (Blok Pokoju) przybyło do siedziby przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata w Ramallah, w Samarii. Aktywiści zapowiedzieli, że będą "żywymi tarczami" chroniącymi Arafata w przypadku ataku armii izraelskiej.

5 października 2003 r. rząd Ariela Szarona postawił ultimatum władzom Autonomii Palestyńskiej. Jeżeli palestyńskie siły bezpieczeństwa nie rozpoczną w ciągu 48-godzin skutecznych działań wymierzonych przeciwko organizacjom terrorystycznym, wówczas Izraelskie Siły Obronne "usuną" przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata.

5 października 2003 r. izraelski helikopter szturmowy "Apache" ostrzelał nad ranem rakietami siedzibę przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata w Gazie (Arafat przez cały czas przebywał w Ramallah w Samarii). Budynek został częściowo zniszczony.
    5 października 2003 r. izraelska kolumna pancerna wjechała nad ranem do Dżeninu, w Samarii. Wojskowe buldożery wyburzyły arabski dom, należący do rodziny palestyńskiej terrorystyki-samobójczyni, która przeprowadziła ostatni zamach w Hajfie.
    5 października 2003 r. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat specjalnym dekretem ogłosił stan wyjątkowy w Autonomii Palestyńskiej.

5 października 2003 r. izraelskie siły powietrzne zbombardowały w nocy obóz szkoleniowy Islamskiego Dżihadu w rejonie Ain Saheb, około 20 km na północny-zachód od Damaszku, w Syrii.

6 października 2003 r. szyiccy terroryści z Hezbollahu ostrzelali patrol izraelskiej straży granicznej na granicy z południowym Libanem. Zginął 1 izraelski żołnierz.

6 października 2003 r. izraelskie siły powietrzne i artyleria ostrzelały pozycje Hezbollahu w południowym Libanie. Trzy izraelskie pociski trafiły cysternę sił UNIFIL w Libanie.
    6 października 2003 r. prezydent Stanów Zjednoczonych George W. Bush powiedział, że Izrael ma prawo się bronić. Przyznając Izraelowi prawo do prewencyjnych akcji antyterrorystycznych w innym kraju, prezydent Bush przestrzegł przed eskalacją konfliktu na Bliskim Wschodzie. Bush zaapelował do władz Autonomii Palestyńskiej o zniszczenie organizacji terrorystycznych.

7 października 2003 r. premier Ariel Szaron oświadczył, iż Izrael "gotów jest uderzyć w swych nieprzyjaciół w każdym miejscu i na wszelkie sposoby".

7 października 2003 r. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat zatwierdził skład "nadzwyczajnego" 8-osobowego palestyńskiego rządu, na czele którego stanął premier Ahmed Korei.
    7 października 2003 r. palestyński premier Ahmed Korei powiedział, że nie zaryzykuje wybuchu wojny domowej w Autonomii Palestyńskiej rozprawiając się z palestyńskimi ugrupowaniami zbrojnymi. Korei opowiedział się za negocjacjami jako drogą prowadzącą do osiągnięcia porozumienia.

7 października 2003 r. prezydent Syrii Baszar Asad oskarżył Izrael o usiłowanie rozszerzenia konfliktu na cały Bliski Wschód. Asad powiedział, że ostatni izraelski nalot na terytorium Syrii miał na celu odwrócenie uwagi światowej opinii od narastajacego kryzysu na terytoriach palestyńskich oraz podważenie roli, jaką niewątpliwie Syria odgrywa w regionie.
    7 października 2003 r. Stany Zjednoczone oznajmiły, że będą oceniać nowy palestyński rząd Ahmeda Korei na podstawie jego działań podjętym przeciwko palestyńskim ugrupowaniom zbrojnym. Oznaczało to, że Stany Zjednoczone nie rozpoczną żadnej inicjatywy pokojowej zanim nie zostaną podjęte zasadnicze kroki przez stronę palestyńską.

8 października 2003 r. Izraelskie Siły Obronne ogłosiły częściową mobilizację, kierując trzy bataliony piechoty rezerwy na granicę Autonomii Palestyńskiej.

8 października 2003 r. Izraelskie Siły Obronne wprowadziły całkowitą blokadę terytoriów Autonomii Paelstyńskiej.

9 października 2003 r. palestyński terrorysta-samobójca z Brygad Męczenników Al-Aksa wysadził się w Biurze Koordynującym Dystrykt w Tulkarem, w Samarii. Rannych zostało 2 izraelskich żołnierzy. W biurze wystawiano przepustki dla Palestyńczyków pragnących podróżować w Samarii i Judei.
    9 października 2003 r. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat poinformował o zamiarze zdymisjonowania ministra spraw zagranicznych Faruka Kaddumi z rządu premiera Ahmeda Korei. Wywołało to ostry spór pomiędzy Arafatem i Korei, który zagroził podaniem się do dymisji.

9 października 2003 r. Rosyjski Urząd Statystyczny poinformował, że według nieoficjalnych wyników spisu powszechnego z 2002 r. w Rosji mieszkało 259 tys. Żydów.

10 października 2003 r. izraelska kolumna pancerna wspierana przez helikoptery szturmowe "Apache" wjechała do obozu uchodźców Ibna w Rafah, na południu Strefy Gazy. W starciach zginęło 8 Palestyńczyków, a 70 osób zostało rannych. W obozie wprowadzono godzinę policyjną i rozpoczęto przeszukiwania domów. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem. Wykryto i zniszczono 2 podziemne tunele. Wojskowe buldożery wyburzyły pięć arabskich domów, które należały do palestyńskich terrorystów.

10 października 2003 r. Indie podpisały kontrakt o zakupie izraelskich systemów radarowych wczesnego ostrzegania Phalcon, które będą instalowane na pokładzie rosyjskich samolotów wywiadowczych. Wartość kontraktu wynosi 1 mld USD.
    10 października 2003 r. nieznani sprawcy zbeszcześcili pomnik ofiar Holokaustu na cmentarzu żydowskim w Janinie (Grecja).

11 października 2003 r. izraelskie oddziały kontynuowały operację w obozie uchodźców Ibna w Rafah, na południu Strefy Gazy. W starciach zginęło 2 Palestyńczyków, a 5 osób zostało rannych. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem.
    11 października 2003 r. kilka tysięcy Palestyńczyków wzięło udział w pogrzebie palestyńskich terrorystów, którzy zginęli poprzedniego dnia w starciach w obozie uchodźców Ibna na południu Strefy Gazy. Idący na czele pochodu zamaskowani terroryści wzywali do zemsty.
    11 października 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerza żydowskie osiedle Gush Katif w Strefie Gazy. Zniszczony został budynek mieszkalny.

11 października 2003 r. Sekretarz Generalny ONZ Kofi Annan potępił izraelską operację wojskową przeprowadzoną na południu Strefy Gazy. Annan przypomniał, że użycie nieproporcjonalnie wielkiej siły rażenia w stosunku do zagrożenia w gęsto zaludnionych rejonach jest złamaniem prawa międzynarodowego.
    11 października 2003 r. rzeczniczka syryjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Buszra Kanafani powiedziała, że stosunki między Syrią a Stanami Zjednoczonymi są teraz gorsze niż kiedykolwiek wcześniej, w związku z poparciem udzielonym przez Stany Zjednoczone Izraelowi. Jednocześnie Syria ostrzegła Stany Zjednoczone, że w przypadku wprowadzenia sankcji handlowych i dyplomatycznych bardziej ucierpi Ameryka niż Syria.
    11 października 2003 r. niemiecki tygodnik "Der Spiegel" napisał, że Izrael zamierza przeprowadzić prewencyjny atak powietrzny na cele nuklearne w Iranie. Zbombardowane mogłyby zostać obiekty, w których prowadzone są prace nad bronią jądrową z wykorzystaniem wzbogaconego uranu. Izraelski wywiad Mossad uważa za możliwy do przeprowadzenia jednoczesny atak myśliwców wielozadaniowych F-16 na określone cele w Iranie.
    11 października 2003 r. nieznani sprawcy zniszczyli 42 nagrobki na cmentarzu żydowskim w Bundesburgu (Niemcy). Na pomniku ku czci ofiar obozu koncentracyjnego w Ravensbruck (Niemcy) wymalowano antysemickie hasła.

12 października 2003 r. palestyńscy terroryści wystrzelili ze Strefy Gazy 3 rakiety Qassam, które spadły na Negew.

12 października 2003 r. trzech palestyńskich terrorystów usiłowało podłożyć bombę przy żydowskim osiedlu Morag w Strefie Gazy. Żołnierze ochrony zastrzelili jednego z napastników i dwóch aresztowali.
    12 października 2003 r. izraelskie oddziały kontynuowały operację w obozie uchodźców Ibna w Rafah, na południu Strefy Gazy. W starciach zginęło 3 Palestyńczyków, a 2 osoby zostały ranne. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem.

12 października 2003 r. palestyński minister spraw zagranicznych Faruk Kaddumi powiedział podczas X szczytu Organizacji Konferencji Islamskiej (OIC) w Malezji, że "kontynuowanie walki zbrojnej jest koniecznością i jedynym przewidywalnym sposobem rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego". Następnie wyraził nadzieję, że 57 państw członkowskich Konferencji Islamskiej udzieli poparcia walce narodu palestyńskiego przeciwko Izraelowi. Podkreślił, że palestyńscy bojownicy są "zdecydowani wyzwolić terytoria okupowane i utworzyć tam własne państwo", z Jerozolimą jako stolicą.
    12 października 2003 r. amerykański tygodnik "The Los Angeles Times" napisał, że Izrael tak zmodyfikował amerykańskie pociski samosterujące dalekiego zasięgu, że mogą one przenosić głowice nuklearne z okrętów podwodnych.

13 października 2003 r. grupa Arabów usiłowała w nocy nielegalnie przekroczyć granicę z Jordanii do Izraela. Izraelska straż graniczna otworzyła ogień. Zginęło 2 Arabów, a 2 osoby zostały ranne.
    13 października 2003 r. palestyńscy terroryści wystrzelili ze Strefy Gazy 2 rakiety Qassam, które spadły na miasto Sderot na Negewie.

13 października 2003 r. izraelskie oddziały kontynuowały operację w obozie uchodźców Ibna w Rafah, na południu Strefy Gazy. W starciach zginął 1 Palestyńczyk. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem.
    13 października 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerza żydowskie osiedle Kfar Darom w Strefie Gazy.
    13 października 2003 r. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat zdymisjonował ministra spraw wewnętrznych generała Nasera Jusefa w rządzie Ahmeda Korei. Generał Jusefa usiłował przejąć większą kontrolę nad palestyńskimi siłami bezpieczeństwa, na co nie wyraził zgody Arafat.

13 października 2003 r. grupa izraelskich lewicowych polityków wraz z palestyńskimi politykami, opracowali w Jordanii projekt nowego planu pokojowego dla Bliskiego Wschodu. Plan został nazwany "inicjatywą genewską" i miał być podpisany w Genewie (Szwajcaria). W tym nieoficjalnym porozumieniu Palestyńczycy zobowiązali się do powstrzymania terroru oraz zrezygnowali z prawa do powrotu uchodźców palestyńskich. W zamian Izraelczycy mieli wyrazić zgodę na podział suwerenności nad Starym Miastem w Jerozolimie oraz przekazać 97,5% terytorium Samarii i Judei pod administrację Autonomii Palestyńskiej. Autorami planu byli: Daniel Lewi z Izraela i Ghaith al-Omari z Autonomii Palestyńskiej.
    W październiku 2003 r. Ohio University (USA) opublikował wyniki badań socjologicznych, z których wynika, że amerykański Żyd zarabia przeciętnie 150 tys. USD. To dwukrotnie więcej niż katolicy czy protestanci w Stanach Zjednoczonych. Jedna trzecia amerykańskich Żydów inwestuje pieniądze w akcje oraz obligacje.

14 października 2003 r. izraelskie siły bezpieczeństwa wykryły laboratorium produkujące materiały wybuchowe w Jerozolimie. Laboratorium należało do żydowskich terrorystów powiązanych z Kach.

14 października 2003 r. izraelska kolumna pancerna wspierana przez helikoptery szturmowe "Apache" wycofała się w nocy z obozu uchodźców Ibna i wkroczyła do miasta Rafah na południu Strefy Gazy. W starciach zginęło 2 Palestyńczyków. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem.
    14 października 2003 r. palestyńscy terroryści z Brygad Męczenników Al-Aksa rzucili bombę w patrol izraelskiej armii w Tulkarem, w Samarii.

15 października 2003 r. rząd Ariela Szarona podjął decyzję o deportacji 15 aresztowanych palestyńskich terrorystów z Samarii i Judei do Strefy Gazy.

15 października 2003 r. palestyńscy terroryści z Ludowych Komitetów Oporu zdetonowali bombę przy przejeżdżającym konwoju dyplomatycznym Stanów Zjednoczonych w pobliżu Beit Hanoun, na północy Strefy Gazy. Zginęło 3 amerykańskich agentów CIA. Drugą bombę zdetonowano pod przejeżdżającym izraelskim wojskowym jeepie, jadącym na miejsce wcześniejszego zamachu w pobliżu Beit Hanoun, na północy Strefy Gazy. Rannych zostało 3 izraelskich żołnierzy.
    15 października 2003 r. izraelski oddział wkroczył do północnej części Strefy Gazy, zabezpieczając rejon zamachu terrorystycznego na konwój dyplomatyczny Stanów Zjednoczonych w pobliżu arabskiej wioski Beit Hanoun. Agenci FBI przeprowadzili dochodzenie na miejscu zamachu.

15 października 2003 r. Stany Zjednoczone wezwały wszystkich swoich obywateli do natychmiastowego opuszczenia Strefy Gazy i poprosiły Izrael o udzielenie wszelkiej pomocy amerykańskim obywatelom, którzy napotkaliby na trudności w wyjechaniu z obszarów Autonomii Palestyńskiej. Prezydent Stanów Zjednoczonych George W. Bush wezwał palestyńskie władze do wykrycia i ukarania osoby odpowiedzialne za atak na amerykański konwój dyplomatyczny w Strefie Gazy. Sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych Colin Powell powiedział palestyńskiemu premierowi Ahmedowi Korei, że niemożliwe będzie utworzenie państwa palestyńskiego, jeśli będą kontynuowane akty przemocy i terroru.
    15 października 2003 r. Stany Zjednoczone zawetowały w Radzie Bezpieczeństwa ONZ projekt Rezolucji potępiającej izraelskie plany budowy "muru bezpieczeństwa" oddzielajacego Autonomię Palestyńską od Izraela. Projekt rezolucji zgłosiła Syria.
    15 października 2003 r. nieznani sprawcy zdewastowali żydowski cmentarz w Berlinie (Niemcy).

16 października 2003 r. izraelskie oddziały kontynuowały operację w Rafah na południu Strefy Gazy. W starciach zginął 1 Palestyńczyk. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem.
    16 października 2003 r. palestyńskie siły bezpieczeństwa poinformowały o aresztowaniu w Gazie trzech palestyńskich terrorystów, których oskarżono o przeprowadzenie wczorajszego zamachu na konwój dyplomatyczny Stanów Zjednoczonych w Strefie Gazy.

16 października 2003 r. Syria postawiła swoje siły zbrojne w stan najwyższej gotowości i czujności w celu "odparcia wszelkiej możliwej agresji Izraela".

17 października 2003 r. rząd Ariela Szarona poinformował o rezygnacji z planu usunięcia przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata.

17 października 2003 r. izraelskie oddziały kontynuowały operację w Rafah na południu Strefy Gazy. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem.
    17 października 2003 r. palestyńskie siły bezpieczeństwa poinformowały o aresztowaniu w obozie uchodźców Jabalaya siedmiu palestyńskich terrorystów, których oskarżono o przeprowadzenie wczorajszego zamachu na konwój dyplomatyczny Stanów Zjednoczonych w Strefie Gazy. W trakcie aresztowań doszło do starć palestyńskich sił bezpieczeństwa z terrorystami z Komitetów Ruchu Oporu.

17 października 2003 r. nacjonaliści pobili rabina na przedmieściach Paryża (Francja).

18 października 2003 r. izraelskie oddziały kontynuowały operację w Rafah na południu Strefy Gazy. W starciach zginęło 3 Palestyńczyków, w tym lokalny dowódca Hamasu. Jednostki inżynieryjne poszukiwały podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem. Wykryto i zniszczono jeden podziemny tunel.
    18 października 2003 r. doszło do starć w rejonie Tulkarem w Samarii. Zginął1 Palestyńczyk, a 5 osób zostało rannych.

19 października 2003 r. palestyńscy terroryści wystrzelili ze Strefy Gazy 8 rakiet Qassam, które spadły na miasto Sderot na Negewie.
    19 października 2003 r. Izraelskie Siły Obronne przeprowadziły częściową mobilizację, powołując pięć tysięcy rezerwistów. Pięć batalionów piechoty zostało skierowanych dla wzmocnienia działań przeciwko palestyńskim terrorystom.

19 października 2003 r. izraelskie oddziały wycofały się w nocy z rejonu miasta Rafah na południu Strefy Gazy.
    19 października 2003 r. przedstawiciel ONZ na Bliski Wschód poinformował, że w ciągu tygniowej operacji izraelskich wojsk w Rafah na południu Strefy Gazy, zniszczonych zostało 114 arabskich domów. Około 1.240 ludzi zostało bez dachów nad głową.
    19 października 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerza żydowskie osiedle Atzmona w Strefie Gazy.
    19 października 2003 r. palestyńscy terroryści z Brygad Męczenników Al-Aksy ostrzelali patrol izraelskiej armii przy żydowskim osiedlu Ofra, w rejonie Ramallah w Samarii. Zginęło 3 izraelskich żołnierzy, a 3 żołnierzy zostało rannych.

19 października 2003 r. Iran wyraził zgodę na mediację Unii Europejskiej w sporze wokół irańskiego programu atomowego. Irańśkie władze zaprosiły delegacje Wielkiej Brytanii, Francji i Niemiec do odwiedzenia Iranu, by dokładniej omówić wszystkie szczegóły.

20 października 2003 r. palestyńscy terroryści wystrzelili ze Strefy Gazy 2 rakiety Qassam, które spadły na Negew.
    20 października 2003 r. premier Ariel Szaron w przemówieniu na forum Knesetu po raz kolejny ocenił, iż największym zagrożeniem dla pokoju na Bliskim Wschodzie jest przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat. Szaron podkreślił, że "Izrael jest zdecydowany doprowadzić do usunięcia Arafata ze sceny politycznej". Równocześnie dodał, że Izrael jest zdecydowany realizować miedzynarodowy plan pokojowy "Mapa drogowa" pod warunkiem powstrzymania palestyńskiego terroru.

20 października 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerza żydowskie osiedle Gush Katif w Strefie Gazy.
    20 października 2003 r. izraelskie siły powietrzne zbombardowały pięć budynków Hamasu i Islamskiego Dżihadu w Strefie Gazy. Zginęło 10 Palestyńczyków, a 100 osób zostało rannych.

20 października 2003 r. około 4 tys. arabskich studentów uniwersytetu w Kairze (Egipt) wznosiło okrzyki przeciw izraelskim operacjom prowadzonym na terytoriach palestyńskich.

21 października 2003 r. palestyńscy terroryści wystrzelili ze Strefy Gazy 10 rakiet Qassam, które spadły na Negew.

21 października 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerza żydowskie osiedle Neve Dekalim w Strefie Gazy.
    21 października 2003 r. izraelska kolumna pancerna wjechała nad ranem do Ramallah w Samarii. Izraelscy żołnierze otoczyli meczet, w którym ukryli się poszukiwani palestyńscy terroryści z Hamasu. W starciach rannych zostało 9 Palestyńczyków.

21 października 2003 r. Unia Europejska wyraziła ubolewanie z powodu cywilnych ofiar wczorajszych nalotów izraelskich na Strefę Gazy. W osobnym oświadczeniu Francja ostro potępiła izraelskie naloty.
    21 października 2003 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło Rezolucję wzywającą Izrael do natychmiastowego wstrzymania budowy "muru bezpieczeństwa" oddzielającego Autonomię Palestyńską od Izraela. Projekt Rezolucji poparły 144 państwa, od głosu wstrzymało się 12 państw, a przeciwko głosowały jedynie 4 państwa (w tym Stany Zjednoczone i Izrael).

22 października 2003 r. rząd Ariela Szarona sceptycznie przyjął wiadomość, że Iran zgodził się wstrzymać prace nad programem atomowym. Izraelski wywiad wojskowy poinformował, że Iran nadal prowadzi swoje prace nad budową broń jądrowej.
    22 października 2003 r. rząd Ariela Szarona zapowiedział kontynuację budowy "muru bezpieczenstwa" oddzielającego Autonomię Palestyńską od Izraela.

22 października 2003 r. izraelskie siły bezpieczeństwa aresztowały w nocy 18 poszukiwanych Paelstyńczyków w Samarii i Judei. Przy próbie aresztowania zginęło 2 palestyńskich terrorystów, zastrzelonych w pobliżu Hebronu w Judei i w rejonie Kalkilia w Samarii. Przejęto broń i materiały wybuchowe należące do Islamskiego Dżihadu.

22 października 2003 r. ministrowie spraw zagranicznych Francji, Niemiec i Wielkiej Brytanii otrzymali od Iranu zobowiązanie o wstrzymaniu i rezygnacji z budowy zakładów wzbogacania uranu. Iran obiecał, że podpisze dodatkowy protokół do traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej.

23 października 2003 r. premier Ariel Szaron ostrzegł, że projekt porozumienia pokojowego opracowany przez osobistości izraelskie i palestyńskie, zwany potocznie jako "inicjatywa genewska", jest bardziej niebezpieczny dla Izraela od porozumień zawartych w Oslo.
    23 października 2003 r. przedstawiciel rządu Ariela Szarona poinformował, że Izrael zamierza wybudować 323 nowe domy w dwóch żydowskich osiedlach w Samarii i Judei.

23 października 2003 r. egipskie ministerstwo spraw zagranicznych zaproponowało ogłoszenie Bliskiego Wschodu strefą wolną od broni masowego rażenia. Jednocześnie wezwano Izrael do przyjęcia i podporządkowania się inspekcjom rozbrojeniowym na wzór Iranu.

24 października 2003 r. trzej palestyńscy terroryści z Hamasu wdarli się na teren izraelskiej bazy wojskowej przy żydowskim osiedlu Netzarim w Strefie Gazy. W wymianie ognia zginęło 3 izraelskich żołnierzy, a 2 żołnierzy zostało rannych. Zginęło także dwóch napastników, a jeden zdołał uciec. Ostrzelano z moździerzy żydowskie osiedle Gush Katif w Strefie Gazy. Izraelscy saperzy rozbroili bombę podłożoną na drodze przy żydowskim osiedlu Kfar Darom w Strefie Gazy.

25 października 2003 r. izraelski helikopter szturmowy "Apache" zniszczył rakietami arabski samochód przewożący palestyńskich terrorystów z Hamasu w Gazie. Zginęło 2 Palestyńczyków.

26 października 2003 r. izraelskie oddziały zajęły tereny wokół żydowskiego osiedla Netzarim w centralnej części Strefy Gazy. Izraelscy żołnierze otoczyli posterunek palestyńskiej policji, w których schronił się palestyński terrorysta z Hamasu, który uciekł z przedwczorajszego ataku na izraelską bazę wojskową. Wojskowe buldożery wyburzyły posterunek policji. Saperzy wysadzili trzy nieukończone jeszcze 13-piętrowe arabskie budynki, które były wykorzystywane przez palestyńskich terrorystów podczas ostatniego ataku na żydowskie osiedle Netzarim.

26 października 2003 r. koordynator z ramienia ONZ do spraw Bliskiego Wschodu Terje Roed-Larsen wyraził "energiczne potępienie" działań izraelskiej armii w Strefie Gazy. Wyburzenie arabskich domów określił jako "oczywiste naruszenie prawa międzynarodowego".
    26 października 2003 r. syryjski minister spraw zagranicznych Faruk al-Szaraa zapowiedział, że Syria odpowie w zdecydowany sposób, jeśli Izrael ponownie zaatakuje jej terytorium. Celem syryjskiego odwetu mogą być żydowskie osiedla na Wzgórzach Golan.

27 października 2003 r. premier Ariel Szaron oświadczył, że Izrael nie planuje zabicia przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej Jasera Arafata.
    27 października 2003 r. szyiccy terroryści z Hezbollahu ostrzelali izraelski posterunek graniczny w rejonie Har Dov na granicy z Libanem. Ranny został 1 izraelski żołnierz.

27 października 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerzy żydowskie osiedle Gush Katif w Strefie Gazy.

27 października 2003 r. izraelskie siły powietrzne i artyleria zbombardowały pozycje Hezbollahu w południowym Libanie.

28 października 2003 r. palestyńskie ugrupowania zbrojne wyraziły zgodę na rozmowy z palestyńskim premierem Ahmudem Korei w sprawie wstrzymania ataków przeciwko Izraelowi.

28 października 2003 r. Kongres Stanów Zjednoczonych zaaprobował przeznaczenie 57 mln USD na wspólny amerykańsko-izraelski projekt zbrojeniowy Nautilus, mający na celu stworzenie broni laserowej. Izrael obiecuje sobie po Nautilusie lepszą ochronę przed pociskami rakietowymi. Obecnie ochronę Izraela zapewnia między innymi system rakietowy Patriot. W przypadku Nautilusa nadlatujący wrogi pocisk rakietowy będzie namierzany przez radar i niszczony wiązką światła laserowego.

29 października 2003 r. palestyńscy terroryści z Brygad Męczenników Al-Aksa ostrzelali żydowski samochód w pobliżu Dżeninu, w Samarii. Rannych zostało 2 Izraelczyków.
    29 października 2003 r. izraelscy żołnierze przeszukali arabskie wioski w rejonie Dżeninu, w Samarii. W starciu zginął 1 Palestyńczyk.
    29 października 2003 r. dwóch palestyńskich terrorystów z Islamskiego Dżihadu próbowało przekroczyć granicę Strefy Gazy i zaatakować pobliski kibuc Nahal. Izraelscy żołnierze straży granicznej zastrzelili jednego z napastników. Znaleziono przy nim 20-kg materiałów wybuchowych. Ostrzelano izraelski posterunek graniczny przy Rafah. W wymianie ognia zginął 1 Palestyńczyk.

30 października 2003 r. doszło do starć w pobliżu obozu uchodźców Balata w Nablusie, w Samarii. Zginął 1 Palestyńczyk.
    Podczas października 2003 r. w starciach izraelsko-palestyńskich zginęło 57 Palestyńczyków i 27 Izraelczyków. Dodatkowo palestyńscy terroryści zastrzelili 2 Palestyńczyków oskarżonych o współpracę z Izraelem.

1 listopada 2003 r. na skwerze imienia Icchaka Rabina w Tel-Avivie, w przeddzień 8-rocznicy zamordowania go w tym miejscu przez izraelskiego ekstremistę, odbył się potężny wiec z udziałem ponad stu tysięcy ludzi.

2 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści wystrzelili ze Strefy Gazy rakietę Qassam w stronę izraelskiego miasta Sderot. Nikt nie odniósł obrażeń.
    2 listopada 2003 r. rząd Ariela Szarona zezwolił na wjazd do Izraela 10 tys. palestyńskich robotników. Ze względów bezpieczeństwa do Izraela będą mogli wjechać jedynie żonaci mężczyźni w wieku powyżej 35-lat.

2 listopada 2003 r. Izraelskie Siły Obronne zezwoliły na wznowienie arabskich połączeń autobusowych pomiędzy miastami Autonomii Palestyńskiej.
    2 listopada 2003 r. izraelski oddział wkroczył do arabskiej wioski Hizma, w rejonie Ramallah w Samarii. Aresztowano 3 palestyńskich terrorystów z Hamasu. Przejęto gotowy do użycia ładunek wybuchowy (30-kg). Terroryści przygotowywali zamach bombowy w Jerozolimie.
    2 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści z Brygad Męczenników Al-Aksa zdetonowali bombę ukrytą w samochodzie-pułapce przy przejeżdżajacym izraelskim patrolu w Nablusie, w Samarii. Rannych zostało 6 izraelskich żołnierzy.

3 listopada 2003 r. palestyński terrorysta-samobójca wysadził się przy przejeżdżającym patrolu izraelskiej straży granicznej w arabskiej wiosce Azun, w rejonie Kalkilii w Samarii. Do wybuchu doszło przedwcześnie i nikt nie został ranny.
    3 listopada 2003 r. przedstawiciele Hamasu odrzucili propozycję ogłoszenia jednostronnego zawieszenia ataków przeciwko Izraelowi. Oświadczono, że Hamas ograniczy się do atakowania izraelskich żołnierzy i żydowskich osadników, o ile Izrael zaprzestanie prześladowania palestyńskich cywilów.

3 listopada 2003 r. administracja prezydenta Stanów Zjednoczonych George'a W. Busha poprosiła Kongres Stanów Zjednoczonych o przyznanie Izraelowi pomocy wojskowej 2,22 mld USD na 2005 r. (o 60 mln USD więcej niż w 2004 r.).

4 listopada 2003 r. opublikowano wyniki sondażu przeprowadzonego przez Pew Research Center. Okazało się, że 72% Izraelczyków uważa, że ONZ ma coraz mniejszy wpływ na losy świata. Podobnego zdania jest 65% Palestyńczyków.

4 listopada 2003 r. izraelski oddział wkroczył nad ranem do obozu uchodźców Balata w Nablusie, w Samarii. W starciach rannych zostało 12 Palestyńczyków oraz 2 międzynarodowych aktywistów pokojowych.

5 listopada 2003 r. szyiccy terroryści z Hezbollahu podłożyli i zdetonowali serię ładunków wybuchowych wzdłuż granicy izraelsko-libańskiej. Do wybuchów doszło w rejonie kibuców Ma'ayan Baruch i Ghajar.

5 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści podłożyli bombę 30-kg przy drodze do żydowskiego osiedla Gush Katif w Strefie Gazy. Żołnierze ochrony wykryli i zdetonowali bombę.
    5 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści obrzucili koktajlami Mołotowa żydowski autobus w pobliżu Hebronu, w Judei.

5 listopada 2003 r. Komisja Unii Europejskiej oświadczyła, że nie będzie powtarzać kontrowersyjnego sondażu, którego wyniki sugerowały, iż większość mieszkańców Unii uważa Izrael za zagrożenie dla pokoju. Ośrodek badawczy Unii od miesięcy ukrywał raport o przyczynach antysemityzmu w Europie, ponieważ wynika z niego, że za wieloma antyżydowskimi incydentami stoją Muzułmanie i ugrupowania propalestyńskie działające w Europie.

6 listopada 2003 r. doszło do incydentu na punkcie kontrolnym w pobliżu Tulkarem w Samarii. Zginął 1 Palestyńczyk. W starciach w Nablusie w Samarii zginęło 1 Palestynka.

7 listopada 2003 r. palestyński terrorysta usiłował przekroczyć barierę graniczną na północy Strefy Gazy. Żołnierze straży granicznej zastrzelili napastnika. Pięciu palestyńskich terrorystów usiłowało podłożyć bombę 100-kg przy drodze do żydowskiego osiedla Netzarim w Strefie Gazy. Żołnierze ochrony zastrzelili jednego z napastników i zdetonowali bombę. Dwóch palestyńskich terrorystów zbliżyło się niebezpieczenie do bariery granicznej na południu Strefy Gazy. Gdy nie zareagowali na wezwania do zatrzymania się, izraelscy żołnierze otworzyli ogień zabijając napastników.
    7 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści z Brygad Męczenników Al-Aksa ostrzelali patrol izraelskiej straży granicznej w Dżeninie, w Samarii. W wymianie ognia zginął 1 Palestyńczyk.
    7 listopada 2003 r. Komitet Centralny al-Fatah doprowadził do zawarcia kompromisu pomiędzy przewodniczącym Autonomii Palestyńskiej Jaserem Arafatem i palestyńskim premierem Ahmedem Korei w sprawie składu palestyńskiego rządu. Kompromis polegał na tym, że palestyńskie siły bezpieczeństwa zostały wyłączone spod zwierzchnictwa rządu i przekazane pod kierownictwo Narodowej Rady Bezpieczeństwa, na czele której stał Jaser Arafat.

8 listopada 2003 r. izraelski oddział wkroczył nad ranem do Dżeninu w Samarii. W starciach zginął 1 Palestyńczyk, a 3 osoby zostały ranne. Aresztowano wysokiego dowódcę Islamskiego Dżihadu. W starciach w arabskiej wiosce Burkin, w rejonie Dżeninu w Samarii, zginął 1 Palestyńczyk, a 2 osoby zostały ranne.
    8 listopada 2003 r. dwóch palestyńskich terrorystów zbliżyło się niebezpiecznie do żydowskiego osiedla Netzarim w Strefie Gazy. Żołnierze ochrony zastrzelili obu potencjalnych napastników, przy których znaleziono broń. Ostrzelano izraelski patrol wojskowy w pobliżu Rafah, na południu Strefy Gazy. Ranny został 1 izraelski żołnierz.
    8 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści z Brygad Męczenników Al-Aksa ostrzelali izraelski patrol w obozie uchodźców Balata w Nablusie, w Samarii. W wymianie ognia zginął 1 Palestyńczyk.
    8 listopada 2003 r. były palestyński minister bez teki Abdul Fattah Hamayel oświadczył, że władze Autonomii Palestyńskiej płaciły palestyńskim terrorystom z Brygad Męczenników Al-Aksa 50 tys. USD miesięcznie, aby powstrzymać ich przed atakami samobójczymi na cele izraelskie.

    8 listopada 2003 r. socjalistyczny mer Paryża (Francja) Bertrand Delanoe spotkał się w Ramallah w Samarii z przewodniczącym Autonomii Palestyńskiej Jaserem Arafatem.

8 listopada 2003 r. około 30 tys. ludzi demonstrowało w Rzymie (Włochy) przeciwko budowie "muru bezpieczeństwa" oddzielającego Autonomię Palestyńską od Izraela.
    8 listopada 2003 r. szef Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) Mohamed El-Baradei poinformował, że Iran wyraził zgodę na przeprowadzenie inspekcji swoich instalacji atomowych i wstrzymanie wzbogacania uranu.

9 listopada 2003 r. rząd Ariela Szarona podjął decyzję o dokonaniu wymiany 400 palestyńskich i libańskich więźniów w zamian za uwolnienie przetrzymywanego przez Hezbollah w południowym Libanie izraelskiego biznesmena i ciała trzech zabitych izraelskich żołnierzy.
    9 listopada 2003 r. Ministerstwo Turystyki poinformowało, że w 2004 r. zainwestuje 3 do 4 mln NIS na rozwój turystyki w Samarii i Judei. Ma to na celu przyciągnięcie żydowskich i chrześcijańskich turystów w ten rejon. Całość dotychczasowo planowanych inwestycji na 2004 r. ma wynieść: w Jerozolimie 15 mln NIS, w Akko 10 mln NIS, w Tyberiadzie 8 do 10 mln NIS, w Safedzie 6 do 10 mln NIS i w miastach na Negewie 7 mln NIS.

9 listopada 2003 r. telewizja CBS poinformowała, że 3 mld USD które w ostatnich latach Unia Europejska przekazała Autonomii Palestyńskiej w ramach pomocy humanitarnej, przywłaszczył sobie Jaser Arafat. Na prywatne konta Arafata przelano 800 tys. USD, natomiast nie znany jest dokładny los pozostałych 2 mld USD. Wiadomo, że mieszkająca w Paryżu (Francja) żona Arafata, otrzymuje co miesiąc 100 tys. USD na utrzymanie i drobne wydatki.

10 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali z moździerza żydowskie osiedle Gush Katif w Strefie Gazy.
    10 listopada 2003 r. izraelski oddział wkroczył do miasta Nablus w Samarii. Wojskowe buldożery wyburzyły trzy arabskie domy należące do palestyńskich terrorystów. Równocześnie wydalono jednego palestyńskiego terrorystę do Strefy Gazy.

10 listopada 2003 r. przedstawiciel szyickiego Hezbollahu oświadczył w Libanie, że jego organizacja nie zgadza się na wymianę więźniów z Izraelem, o ile porozumienie nie obejmie wszystkich libańskich więźniów.

11 listopada 2003 r. palestyński terrorysta-samobójca z Islamskiego Dżihadu usiłował przeprowadzić zamach w synagodze w Afuli. Agenci sił bezpieczeństwa aresztowali zamachowca.

12 listopada 2003 r. palestyński parlament zatwierdził skład nowego palestyńskiego rządu premiera Ahmeda Korei. Palestyński premier Ahmed Korei wygłosił expose, w którym wezwał do ogłoszenia zawieszenia broni z Izraelem, podkreślając, że będzie ono priorytetem działalności jego rządu. Zaapelował do "narodu palestyńskiego oraz wszystkich sił i frakcji palestyńskich o powstrzymanie wszelkiego rodzaju przemocy". Do świata - a przede wszystkim Kwartetu Madryckiego (Stany Zjednoczone, Rosja, ONZ i Unia Europejska) - zaapelował o zorganizowanie międzynarodowej konferencji pokojowej, która wypracowałaby ostateczny układ pokojowy między Izraelem i Palestyńczykami.
    12 listopada 2003 r. przewodniczący Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat oświadczył, że Izrael ma prawo do istnienia w pokoju i bezpieczeństwie obok przyszłego państwa palestyńskiego. Arafat zaapelował do Izraela o rozpoczęcie dialogu w celu zakończenia spirali przemocy, "tej niszczycielskiej wojny, która nie zapewni bezpieczeństwa ani wam, ani nam". Równocześnie oskarżył Izrael, że prowadzi "przestępczą wojnę" oraz, że grozi mu śmiercią. Budowany "mur bezpieczeństwa" nazwał mianem "nowego muru berlińskiego".
    12 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści z Hamasu zdetonowali ładunek wybuchowy prz przejeżdżającym izraelskim czołgu Merkava Mk3 przy granicy Strefy Gazy. Ranny został 1 izraelski żołnierz. Ostrzelano grupę żydowskich robotników naprawiających ogrodzenie osiedla Morag w Strefie Gazy. Ranny został 1 Izraelczyk. W wymianie ognia w rejonie obozu uchodźców El-Bureij zginął 1 Palestyńczyk, a 3 osoby zostały ranne.

13 listopada 2003 r. izraelskie służby bezpieczeństwa aresztowały w Nazarecie czterech izraelskich Arabów, którzy przekazywali tajne informacje Hamasowi.

13 listopada 2003 r. izraelskie siły bezpieczeństwa aresztowały 7 poszukiwanych Palestyńczyków w Samarii i Judei.

14 listopada 2003 r. czterej byli szefowie izraelskich służb bezpieczeństwa wewnętrznego Szin Bet ostrzegli w bezprecedensowym alarmistycznym apelu, że Izrael kontynuując okupację terytoriów palestyńskich zmierza ku katastrofie. Uznali oni, że kolejne rządy ponoszą wielką odpowiedzialność za impas procesu pokojowego i zaapelowali o niezwłoczne zlikwidowanie żydowskich osiedli na terytoriach palestyńskich.

14 listopada 2003 r. duchowy przywódca Hamasu Szejk Ahmed Jassin powiedział, że jest skłonny rozmawiać z palestyńskim premierem Ahmedem Korei na temat możliwości ogłoszenia zawieszenia broni z Izraelem.

15 listopada 2003 r. izraelskie oddziały wkroczyły do arabskiej miejscowości Dir el-Balah w centralnej cześci Strefy Gazy. Aresztowano 8 Palestyńczyków.
    15 listopada 2003 r. palestyńscy terroryści ostrzelali żydowski samochód w pobliżu Nablusu, w Samarii. Ranna została 1 Izraelka. Terroryści zbiegli do arabskiej wioski Beit Faruk.
    15 listopada 2003 r. izraelski oddział wkroczył do arabskiej wioski Beit Faruk, w rejonie Nablusu w Samarii. W starciach zginął 1 Palestyńczyk.

15 listopada 2003 r. nieznani sprawcy ostrzelali i podpalili w nocy żydowską szkołę w Paryżu (Francja). Budynek szkoły został poważnie uszkodzony. W szkole uczy się 220 uczniów.
    15 listopada 2003 r. dwóch islamskich terrorystów-samobócjów z Al-Qaedy wysadziło się w dwóch samochodach-pułapkach zaparkowanych przed synagogami Neve Shalom i Beth Israel w Istambule (Turcja). Do zamachów doszło podczas uroczystości szabatowych w synagogach. Zawaliły się dwa sąsiadujące z synagogami budynki mieszkalne. Zginęły 23 osoby, w tym 6 Żydów. Rannych zostało 308 osób, w tym 95 Żydów.
    15 listopada 2003 r. do Istambułu (Turcja) przyleciała specjalna izraelska ekipa ratunkowa, która wzięła udział w akcji ratunkowej na miejscu zamachów terrorystycznych w synagogach.
    15 listopada 2003 r. doradczyni prezydenta Stanów Zjednoczonych do spraw bezpieczeństwa narodowego Condoleezza Rice przyznała, że dotąd nie znaleziono dowodów na to, że iracka broń masowego rażenia została ukryta w Syrii.
    15 listopada 2003 r. w Egipcie postawiono przed Najwyższym Sądem Bezpieczeństwa Narodowego Walida Ahmada Lutfi Hiszama, oskarżonego o "współpracę i przekazywanie informacji Izraelowi". Hiszam został skazany na 15 lat pozbawie