Ścinawa

Miasto Ścinawa leży w powiecie lubińskim, województwo dolnośląskie. Liczy 6,2 tys. mieszkańców (1998 r.). Jest położone w Obniżeniu Ścinawskim, na lewym brzegu rzeki Odry, przy ujściu Zimnicy.

Pierwsza wzmianka o wsi Ścinawa pochodzi z 1202 roku. Wieś należała wówczas do klasztoru cystersów w Trzebnicy. Około 1248 roku Ścinawa otrzymała prawa miejskie. W latach 1319-1365 Ścinawa była przejściowo stolicą odrębnego księstwa piastowskiego. W 1343 roku podczas walk z Luksemburgami, Ścinawa została zajęta przez wojska polskie. Miasto zostało spalone, a jego mury zniszczone. Od 1492 roku Ścinawa przeszła pod panowanie Czech i dzieliła losy polityczne Śląska. Od 1742 roku Ścinawa znajdowała się w Prusach, pod nazwą Steinau am Oder. W drugiej połowie XVIII wieku zaczęli osiedlać się tutaj Żydzi. W 1862 roku wybudowano synagogę. W 1871 roku w mieście żyło 129 Żydów. W 1887 roku w Steinau powstała samodzielna gmina żydowska z synagogą i mykwą.
    W okresie międzywojennym, w 1937 roku w Steinau żyło zaledwie 22 Żydów. W nocy z 9 na 10 listopada 1938 roku naziści spalili synagogę.
    Podczas II wojny światowej, Niemcy utworzyli ze Steinau jedną z ważniejszych twierdz w systemie obronnym na Dolnym Śląsku. W styczniu 1945 roku Ścinawa została zajęta przez wojska sowieckie. Zniszczenia zabudowy miasta sięgały 75%.

Z ciekawostek: późnogotycki kościół (XV w.).

- Cmentarz żydowski w Ścinawie (ul. Młynarska) - 8 pkt

(zdjęcia: Andrzej Sitarski)

Cmentarz żydowski w Ścinawie został założony w 1842 roku. Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali cmentarz.
    Na powierzchni 0,2 hektara zachowało się 61 nagrobków, z których najstarszy pochodzi z 1863 roku. Teren jest ogrodzony.

    
(zdjęcia: Andrzej Sitarski)

W 1978 roku przeprowadzono prace porządkowe na kirkucie. Od kilku lat opiekę na kirkutem sprawuje Stowarzyszenie Społeczno - Kulturalne Ziemi Ścinawskiej "Mała Ojczyzna" wraz ze Szkolnym Kołem Turystycznym przy SP 3 w Ścinawie.

    
(zdjęcia: Andrzej Sitarski)